Koninklijke wijn

Een koninklijke zoon: wijn bij de geboorte?

De Britse pers ligt al weken voor de deur van het ziekenhuis te wachten op de geboorte van de koninklijke baby. En vanavond kwam het verlossende woord: een jongen van een kleine vier kilo had het licht gezien. Ouders, familie, het hele Britse volk is dolblij. Kate heeft rustig in het St-Mary’s ziekenhuis in London kunnen bevallen. Intiem, samen met haar man. Hoe anders ging dat vroeger bij koninklijke verlossingen. Ten tijde van Bourbons in Frankrijk was het een recht van het volk aanwezig te zijn bij de bevalling.

Dat was destijds de enige manier dat de bevolking zich ervan kon vergewissen dat de koningin echt zelf een telg ter wereld bracht. Dit waren uiteraard uiterst gênante gebeurtenissen, na verloop van tijd werden er enige kamerschermen voor de privacy geplaatst. Maar toch.. De geboorte van een koninklijke spruit moest met de grootst mogelijke openheid plaatsvinden en dat heeft nog lang geduurd. Zelfs bij de Oranjes was het tot en met prinses Amalia de gewoonte dat de baby amper 2 uur na de geboorte al aan de pers werd getoond. Willem-Alexander en Maxima hebben de andere twee dochters pas na een paar dagen aan de pers laten zien. Tijden veranderen tenslotte.

Leuk om te lezen, zult u zeggen, maar wat heeft dit met wijn te maken. Welnu, zonen waren vroeger een voorwaarde voor het voortbestaan van de monarchie. En in een klein vorstendom, het toenmalige Navarra, baarde Jeanne d’Albret – echtgenote van Antoine de Bourbon – in 1553 haar zoon, prins Hendrik. Zij had al vele miskramen gehad en een zwangerschap na deze bevalling leek dan ook uitgesloten. Haar vader, Henry II, had letterlijk van haar een zoon geëist voordat zij in aanmerking zou komen voor de troon. Hij stierf 2 jaar later. Hoewel de Salische wet niet in Navarra van toepassing was, en zij dus zonder meer koningin zou kunnen worden, nam ze zich deze waarschuwing ter harte. Direct na de geboorte van prins Hendrik nam haar vader de jongen mee en gaf ‘m een slokje rode wijn en wreef een teentje knoflook onder zijn neusje. Hij herhaalde deze handelingen diverse malen met groot genoegen. Onder het motto: ‘dat ie maar weet waar hij vandaan kom’. Zelfs in die tijd was dit ongebruikelijk.

De prins groeide op tot Hendrik IV van Frankrijk, die tot op de vandaag wordt gezien als een van de grootste koningen die Frankrijk heeft gekend. Hij was een levensgenieter, net zoals de vele generaties Bourbons die na hem kwamen. De kans dat het zoontje van William en Kate gelijk wijn heeft gekregen, lijkt me miniem. Maar dat hij er verderop in zijn leven ruimschoots van kan genieten, is zelfs in Groot-Brittannië een understatement.

Charlotte van Zummeren


Rubriek(en):
Columns

Gerelateerde berichten


    Hoofdmenu